Denken dierenartsen dat vers het beste is?

Helaas niet.

Hij kent de waarde van verse voeding voor hemzelf. En hij kent de evolutionaire achtergrond van de dieren waarvoor hij een opleiding gevolgd heeft.

Uw dierenarts is getraind om u te vertellen dat huisdieren niet gevoed mogen worden met de voedingsmiddelen van de versafdeling van de supermarkt.

De gemiddelde dierenarts raadt altijd bewerkte voeders aan op basis van gedroogde granen Ė in fel gekleurde verpakkingen: de ultieme en gouden standaard voeding voor huisdieren.

Big brother schrijft de regels voor

Dierenartsen worden getraind om te denken dat levensmiddelen voor mensen of vers, thuis gemaakt eten problemen geeft met de gezondheid door voedingstekorten.

De boodschap die ze moeten afleveren bij hun cliŽnten luidt als volgt: een voeder op basis van gekookte en bewerkte graanproducten is de beste voeding voor uw huisdier.

Het moet een product zijn met een etiket waar duidelijk op vermeld is dat het een gebalanceerd en compleet voer is.

Wij dierenartsen worden getraind om dit statement over voeding te maken - zonder kritische vragen te stellen, maar de situatie met de medische broederschap is wat vager.

De meeste medici weten dat vers het best is, maar vers heeft slechte publiciteit gehad.

Roodvlees, eieren, melkproducten Ė alles waar dierlijk vet in zit: ze zijn allemaal slecht.

Vaak is dat ook zo - maar pas op, zulke uitspraken veranderen en volgende week kunnen er andere aanbevelingen zijn.

Witte vleessoorten, vis en producten op basis van soja zijn oke Ė tegenwoordig. En koolhydraten, vooral koolhydraten op basis van granen, zijn fantastisch goed.

Tot voor kort waren de meeste plantaardige oliŽn goed, maar dat is nu aan herziening toe door onderzoeken naar degeneratieve vlekken op de huid.

Volgens de heersende medische folklore zijn graanproducten - vooral hele graanproducten - erg goed. De meeste onderzoeken zijn echter gedaan bij een kleine en bevoorrechte groep mensen: jong, fit, veel lichaamsbeweging en training, atleten.

De vraag is of de lading koolhydraten ook goed is voor de gemiddelde stedeling van middelbare leeftijd, die niet veel beweegt en wat te zwaar is. En dan is er ook nog de pas ontdekte epidemie van glutenallergie.

Net als de dierenartsen hebben de medici een uitweg om uit de mazen te geraken - althans hier in AustraliŽ. Een levensmiddelenfabrikant kon de hartstichting met behulp van donaties overtuigen, dat een of twee van zijn producten goed zijn voor het hart.

Nu mag hij een sticker van goedkeuring op zijn kleurrijke pakken plakken, maar het blijft een product op basis van gedroogde granen, zelden tot nooit te vinden op de versafdeling.

Zorgen de stickers voor gezondheid?

Terecht of onterecht hebben we te maken met een situatie waar de modern mens en zijn huisdier kunnen kiezen uit producten die door artsen als gezond worden aanbevolen.

Allemaal koolhydraatrijke producten, die meestal in de supermarkt verkocht worden: in gedroogde vorm en in kleurrijke pakken met een sticker.

We wonen in een tijdperk, waar de medische kennis en de kennis van voedsel groter is dan ooit. We kunnen kiezen uit een breed scala aan bewerkte levensmiddelen, samengesteld en goedgekeurd door de moderne wetenschap.

Waarom zijn mensen, katten en honden dan nog steeds niet gezond, zoals blijkt uit het geld dat uitgegeven wordt om de gezondheid van deze drie soorten in stand te houden?

Is er de laatste tijd een achteruitgang te bespeuren in de gezondheid van mensen en hun gezelschapsdieren? Of blijven we langer leven waardoor ziektes de mogelijkheid hebben om zich te ontwikkelen en het alleen maar lijkt het of we niet meer zo gezond zijn?

Zouden de moderne wetenschappelijke diŽten de oorzaak zouden kunnen zijn?

Om deze vragen te kunnen beantwoorden, moeten we de medische geschiedenis van de afgelopen eeuw bekijken.